ΑΝΑΔΑΣΩΣΕΙΣ – ΦΡΑΓΜΑΤΑ

ΑΝΑΔΑΣΩΣΕΙΣ – ΦΡΑΓΜΑΤΑ

Μετά το 1821 παλαιοί και νέοι κάτοικοι επιδόθηκαν με ζήλο στην καλλιέργεια των λίγων χωραφιών. Άρχισαν λοιπόν να εκχερσώνουν «ξερειπιώνουν» τις Αλαταριές, τα Βλυσίδια, τα Πλάγια, και το Ζυγό από τον Αηλιά μέχρι τον απάνω Ζάβατο. Στην αρχή τα ανοίγματα έδιναν πλούσιο εισόδημα, σιγά σιγά από τις βροχές παρασύρθηκε στο γόνιμο χώμα και έγιναν κατάλληλα μόνο για φακές και ρόβι για να επαληθεύσει η παροιμία σπέρνεις στάρι και φυτρώνει ρίγανη. Τότε υλοτομήθηκε άγρια το Απόσκιο, ο Ζυγός το Ρουστάνι και σιγά -σιγά όλο το Κοινοτικό προσήλιο από τα Παλιοκόπρια μέχρι τα Πουρνάρια.

Πολλοί ασχολούνταν με την υλοτομία βρίσκοντας πόρο ζωής. Τα καυσόξυλα τα πωλούσαν στα καμποχώρια και τα κεραμαριά. Ο Γιώργο Φλέγκας είχε καραβάνι από μουλάρια για τη μεταφορά καυσόξυλων. Από τις αποψιλώσεις που έγιναν στη κορυφή του χωριού (Ζυγοπλαγιά) και τις εκβαθύνσεις στο ρέμα Λεπτοκαριάς (Κορομπίλια) στα 1934 – 35 σημειώθηκαν στο χωριό κατολισθήσεις. Το ρήγμα (κόμμα) έφτασε κοντά στο σπίτι του Αλέξη Γλεντή και μέχρι τη Λάκκα κοντά στα Μακραίϊκα τα σπίτια. Τότε επενέβηκε η Δασική Υπηρεσία και το χωριό σώθηκε κυριολεκτικά με τα φράγματα «δέματα» και τις αναδασώσεις που έγιναν στο Γρεκάκι, τα Πλάγια του Συντήλα και το Ρουστάνι.

Την Διεύθυνση των έργων την είχε ο γνωστός Δασολόγος Μεταξάς. Προϊστάμενος των έργων στο χωριό ήταν ο  Μήτρος Υφαντής. Διηγούνται ότι κάποιος Μπακαλονάσιος, που η καταγωγή του ήταν από το χωριό αλλά έμεινε στα Τρίκαλα, ήταν μεγάλος άρχοντας, έλεγε συχνά στους χωριανούς που τον επισκεπτότανε. «Να δέσετε το Κοτρώνι της Αλεπούς γιατί το χωριό θα χαθεί θα βουλιάξει». Και πράγματι θα επαλήθευε η προφητεία του αν δεν γινότανε τα «δέματα» τα οποία άρχισαν από το «Κοτρώνι της Αλεπούς», και συνεχίστηκαν·στο ρέμα του Κορομπίλια (Λεφτοκαριά) και ρέμα της Κοροβίνας.